Mini info
Płyty gipsowo-kartonowe – mają budowę warstwową, rdzeń gipsowy obłożony jest z obu stron osłoną kartonową, która pełni rolę zbrojenia przejmującego naprężenia powstające w trakcie zginania płyty. Grubość standardowych płyt wynosi 6-25 mm.
Jaki wybrać rodzaj płyty?
- zwykłe (GKB) – stosowane w suchych pomieszczeniach (o wilgotności względnej poniżej 70%)
- wodoodporne impregnowane (GKBI) – do rdzenia gipsowego tych płyt została dodana substancja hydrofobowa. Stosowane w pomieszczeniach o zwiększonej wilgotności, w pomieszczeniach mokrych np. łazienkach powinny być chronione przed długotrwałym oddziaływaniem wody za pomocą specjalnych izolacji wodoszczelnych
- ognioodporne wzmocnione włóknem szklanym (GKF) – rdzeń gipsowy został wzmocniony zbrojeniem z włókna szklanego. Stosowane w suchych pomieszczeniach, w których wymagane jest zapewnienie większego bezpieczeństwa w czasie pożaru
- GKFI, łączą zalety płyt GKBI i GKF – stosowane w celu dodatkowego zabezpieczenia przeciwpożarowego ścian, sufitów, słupów i dźwigarów w pomieszczeniach o podwyższonej wilgotności
- specjalne:
- gięte – z okładziną wzmocnioną włóknami szklanymi; przeznaczone są do budowy zakrzywionych ścianek działowych, wszelkiego rodzaju łuków, kopuł i kolumn
- podłogowe – z utwardzonym rdzeniem gipsowym z dodatkiem włókien szklanych, przeznaczone do szybkiego i suchego montażu podkładu podłogowego
- ozdobne z wytłoczeniami – przeznaczone do aranżacji wnętrz
Z czego ścianka działowa?
Do budowy ścianek działowych wykorzystywane są różne materiały. Ścianki mogą być murowane, szkieletowe lub z pustaków szklanych.- Ścianki z cegieł pełnych, murowane na grubość 12 cm lub – rzadziej – na 6,5 cm, są dość pracochłonne. Ścianki te są ciężkie, dlatego stawia się je na zaprojektowanych wzmocnieniach stropów lub na dodatkowej belce żelbetowej opartej na ścianach nośnych. Mają dużą wytrzymałość i dobrze tłumią hałas. Ścianka z cegły dziurawki będzie o około 30% lżejsza, ale będzie słabiej tłumiła dźwięki.
- Bloczki z betonu komórkowego muruje się łatwo i szybko. Elementy są co prawda duże, ale niezbyt ciężkie (około 50 kg/m²), można je dowolnie przycinać. Ze względu na małą zdolność tłumienia dźwięków (33 dB), ściany z betonu komórkowego powinny być pokrywane tynkiem tradycyjnym, co zwiększa ich masę powierzchniową i poprawia izolacyjność akustyczną. Zamiast tynkiem, można wykończyć ścianki płytami g-k z warstwą izolacji akustycznej, ale to znacznie podniesie koszty wykonania. Ścianki z bloczków keramzytobetonowych lepiej tłumią dźwięki i mają większą wytrzymałość. Można je wykańczać tradycyjnym tynkiem cementowo-wapiennym lub gipsowym.
- Szybko wykonuje się ścianki z dużych elementów z ceramiki poryzowanej łączonych na pióro i wpust. Zwykle wykańcza się je pocienionymi tynkami gipsowymi. Ściany z pustaków ceramicznych spełniają standardowe wymagania izolacji akustycznej dla ścianek działowych między pokojami, ale zaleca się dodatkowe ich wyciszenie, gdy oddzielają łazienki i WC.
- Ścianki z pełnych lub drążonych bloczków wapienno-piaskowych bardzo dobrze tłumią hałas: wskaźnik izolacyjności akustycznej ścianki grubości 8 cm wynosi 45 dB. Dodatkową zaletą bloczków silikatowych jest ich duża dokładność wymiarowa oraz możliwość łączenia na pióro i wpust. Starannie wymurowane na zaprawę klejową ścianki mają gładką powierzchnię, dlatego można je wykańczać cienką warstwą tynku gipsowego.
- Lekkie ścianki szkieletowe z poszyciem z płyt g-k lub g-w stanowią małe obciążenie dla stropów. Ich konstrukcją jest metalowy szkielet. Między profilami układa się izolację akustyczną z wełny mineralnej. Do szkieletu przykręca się z obu stron płyty. Dźwiękochronność przegrody zależy od grubości warstwy izolacji – najlepiej gdy ma ok. 10 cm, a zdolność gipsu do wchłaniania i oddawania pary wodnej z powietrza wpływa korzystnie na stabilność mikroklimatu w pomieszczeniach.
- Ścianki działowe z pustaków szklanych są dość drogie, ale dobrze zaprojektowane i wykonane są zawsze efektownym elementem wystroju wnętrz. Najczęściej wykorzystuje się je tam, gdzie trzeba wydzielić pomieszczenie, zapewniając jednocześnie dopływ światła dziennego i wytłumienie hałasu. Stawia się je przy użyciu tradycyjnej zaprawy cementowej lub bez użycia zaprawy, w systemach wykorzystujących profile z PVC, aluminium lub drewna zamiast stalowego zbrojenia.
Ile kosztuje remont ścian wewnętrznych?
Tynki wewnętrzne cementowo-wapienne: 40–55 zł/m2 (materiał plus robocizna)Tynki wewnętrzne gipsowe: 25–35 zł/m2 (materiał plus robocizna)
Zaciąganie ścian gładzią gipsową: 15–20 zł/m2 (materiał plus robocizna)
Naprawa tynku (szpachlowanie ubytków): 4–6 zł/m2 (robocizna)
Skrobanie ścian z farby klejowej i przygotowanie pod malowanie: 4–6 zł/m2 (robocizna)
Zrywanie starych tapet: 3–5 zł/m2 (robocizna)
Suchy tynk w postaci płyt g-k: 15–40 zł/m2 (koszt płyt), 10–15 zł/m2 (robocizna)
Gruntowanie: 3–4 zł/m2 (robocizna)
Malowanie (dwukrotne farbami emulsyjnymi): 6–12 zł/m2 (robocizna), 3–12 zł/m2 (farba)
Tapetowanie: 8–15 zł/m2 (robocizna), 5–40 zł/m2 (tapeta)
Układanie płytek ceramicznych: 40–50 zł/m2 (robocizna), od 20 zł/m2 (płytki)
Ile kosztują ściany działowe?
Orientacyjne koszty 1 m2 ścian działowych wykonanych z różnych materiałów:
| rodzaj ściany | materiały [zł]/m² | robocizna [zł]/m² |
| cegła pełna 12 cm | 50 | 20–25 |
| beton komórkowy 11,5 cm | 40 | 15–20 |
| bloczki silikatowe 12 cm | 30 | 20–25 |
| bloczki silikatowe 8 cm | 25 | 20–25 |
| tynk grubości 1,5-2 cm naniesiony obustronnie* | 10 | 40–50 |
| ściana szkieletowa 12,5 cm z pojedynczą warstwą płyt g-k | 35 | 30 |
| ściana szkieletowa 15 cm z podwójną warstwą płyt g-k | 50 | 40 |
*Tynkowania wymagają wszystkie ścianki murowane, do kosztu ich wykonania należy doliczyć więc ok. 50–60 zł/m²
Warstwa tynku zwiększa ponadto grubość ścian murowanych o 3–4 cm
CENY BRUTTO
Sufity podwieszane
Sufity podwieszane osłaniają dolną powierzchnię stropu, którą w nowym budynku pozostawia się niewykończoną (można jej nie tynkować). Można ukryć pod nimi uszkodzenia i pęknięcia powłoki malarskiej lub tynku, a w przestrzeni między sufitem i stropem – różnego rodzaju instalacje (elektryczne, klimatyzacyjne itp). Układając tam izolację termiczną można polepszyć warunki cieplne w pomieszczeniu (jest to szczególnie istotne w przypadku pomieszczeń ogrzewanych sąsiadujących z nieogrzewanymi).
Sufity podwieszane można też wykorzystać do poprawienia izolacyjności akustycznej stropów (stanowią układy mające zdolność pochłaniania dźwięków o niskiej częstotliwości). Na poddaszu sufit podwieszany często pełni dodatkowo funkcję ochrony przed działaniem ognia. Sufit podwieszany można też traktować jako sposób na zmianę wystroju wnętrza (poprawa lub zmiana proporcji pomieszczenia przez: obniżenie całego sufitu lub tylko jego fragmentów, podwieszenie sufitu o kształcie sklepienia kolebkowego, falistego, łukowego, stworzenie lepszego lub bardziej interesującego oświetlenia – np. rozproszenie światła w ciemnych pomieszczeniach).
Najpopularniejsze i najtańsze rozwiązanie to sufit z płyt gipsowo-kartonowych lub gipsowo-włóknowych. Płyty o grubości 9,5 lub 12 mm mocowane są, za pomocą wkrętów lub gwoździ, do rusztu stalowego, aluminiowego lub drewnianego. Ruszt mocowany jest bezpośrednio do powierzchni stropu, jeśli jego powierzchnia jest dostatecznie równa. Gdy powierzchnia stropu nie jest równa oraz gdy chcemy obniżyć wysokość pomieszczenia, ruszt mocujemy na regulowanych wieszakach – umożliwiają one dokładne wypoziomowanie sufitu. Po zaszpachlowaniu połączeń między płytami powierzchnię sufitu można pomalować lub wytapetować.